بنا به گزارش سايت اينترنتی روزنامه «ديلی تلگراف،» نيروهای روسی تخليه برخی از  مواضع خود را در خاک گرجستان آغاز کرده اند.  

اين مواضع در اطراف دو استان جدائی طلب اوستيای جنوبی و آبخاز گرجستان قرار دارند.   اين دو ايالت کمی بعد از استقلال گرجستان در آوريل سال ۱۹۹۱، عملا از کنترل دولت مرکزی تفليس خارج شدند و بصورت تحت الحمايه غير رسمی روسيه درآمدند.

 بعد از آغاز جنگ ميان روسيه و گرجستان در ماه اوت، قرارداد آتش بس با ميانجيگری نيکولا سرکوزی رئيس جمهوری فرانسه به امضاء رسيد، که عقب نشينی نيروهای دو طرف به مواضع آن ها قبل از آغاز تخاصمات، يکی از کليدی ترين مواد آن بود.  

به دنبال پايان جنگ کوتاه مدت ميان روسيه و گرجستان در ۱۲ اوت، و عقب نشينی قسمت اعظم نيروهای مسکو از خاک همسايه جنوبی خود، هنوز ارتش روسيه مواضعی را در خاک  گرجستان فراتر از دو استان جدائی طلب اوستيای جنوبی و آبخاز حفظ کرده است.

ادامه اشغال اين مواضع هيچ سنخيتی با مفاد و روح قرارداد آتش بس ميان مسکو و تفليس ندارد، و گرجستان و کشورهای غربی مداوما بر عقب نشينی روس ها از اين نقاط تاکيد کرده اند.

 دو ماه بعد از تجاوز روسيه به گرجستان، هانسيورگ هابر، رئيس جديد هيئت ناظران اتحاديه اروپا تائيد کرد، نيروهای روسی تخليه اولين مواضع خود را در «عالی» يا همان  «نواختبی» آغاز کرده اند.

هابر که ضمنا کاردار سفارت آلمان در لبنان است، تحرکات اخير سربازان روسی را نشانه ای از تمکين مسکو از قرارداد جدا سازی نيروهای روسيه و گرجستان در ۱۲ اوت و ۸ سپتامبر دانست، و اظهار اميدواری کرد پس کشيدن نيروهای روسی از خاک گرجستان حداکثر تا جمعه ۱۰ اوت تکميل شود.

ناظران فرانسوی شاهد عقب نشينی روس ها از يکی ديگر از مواضع آن ها در محلی بنام  کِوِناتکوتسا در ۵۰ کيلومتری شينوالی مرکز استان جدائی خواه اوستيای جنوبی بودند.

بر اساس گزارش هيئت ۵۰ نفره ناظران اتحاديه اروپا، سربازان روسی اقداماتی با هدف عقب نشينی از مواضع خود را در "نادار بازايف" در ۴۸ کيلومتری شمال غربی تفليس پايتخت گرجستان، و «زوگديدی» در حاشيه استان آبخاز آن کشور نيز آغاز کرده اند.

قبل از آغاز بحران اخير قفقاز در ۷ اوت، مسکو تنها تعدادی «نيروهای حافظ صلح» در ايالات جدائی خواه اوستيای جنوبی و آبخاز داشت.  اما در حال حاضر متعهد شده است  «چندين هزار سرباز» را در دو ايالت مستقر کند.

۶۱ روز پيش نيروهای گرجی و شبه نظاميان آن کشور به منظور تحقق تماميت ارضی آن گرجستان شبانه به مرکز استان جدائی طلب اوستيای جنوبی يورش بردند، اما در جنگی نابرابر که تنها ۵ روز طول کشيد از ارتش توانمند و برتر همسايه شمالی خود بشدت شکست خوردند.  مسکو نيز ۱۸ روز بعد از تجاوز به گرجستان و اشغال بخش هائی از خاک آن کشور،  در ۲۶ اوت يکجانبه استقلال اوستيای جنوبی و آبخاز را به رسميت شناخت.

اکثر قريب به اتفاق ۱۹۲ کشور جهان اين تحرک سياسی کرملين را محکوم کرده اند، و باوجوديکه نشانه هائی از جانب سومالی دائر بر تائيد «شرايط موجود» در گرجستان به چشم می خورد، تا به حال تنها نيکاراگوا و جنبش مقاومت اسلامی (حماس) استقلال شينوالی و سوخومی را به رسميت شناخته اند.